پیچی که نماد ناکارآمدی شهرداری مسجدسلیمان است/ روایت یک افتضاح مهندسی/ لزوم نظارت بر انتصابات شهرداری
پایگاه خبری ایل بانگ-صادق مرادی | تاریخ بعد از انقلاب مسجدسلیمان پر از ناکارآمدی و تصمیمات کارشناسی نشده و عجیب و غریب در حوزه مدیریت شهری است. از ساخت و ساز های غیر مهندسی اوایل انقلاب تا تصمیم بر انتقال شهرستان در اواخر دهه هفتاد و هزاران مثال از این دست که در این شهر […]

پایگاه خبری ایل بانگ-صادق مرادی | تاریخ بعد از انقلاب مسجدسلیمان پر از ناکارآمدی و تصمیمات کارشناسی نشده و عجیب و غریب در حوزه مدیریت شهری است.
از ساخت و ساز های غیر مهندسی اوایل انقلاب تا تصمیم بر انتقال شهرستان در اواخر دهه هفتاد و هزاران مثال از این دست که در این شهر اجرا شد و باعث زحمات زیادی برای شهروندان گردید.
اما آنچه در این نوشتار به آن خواهیم پرداخت، بررسی عملکرد شهرداری در اسفالت و جدول کاری یک نقطه خاص است.
روبروی مسجد امام محمدباقر (ع) محله چیت شویی پیچی قرار دارد که محل اتصال جاده چهاربیشه به ریل وی و از مسیرهای پر رفت و آمد این منطقه است.
در زمان تصدی شورای سابق و احتمالا با درخواست یکی از اعضای آن شورا، از نقطه مقابل مسجد تا قبل از پل محله چیت شویی( قابل توجه ستاد بحران شهرستان اینکه پل مذکور که محل عبور خودروها و دانش اموزان زیادی است، به دلیل سیل های اخیر دچار فرسایش جدی شده و با توجه به فقدان حفاظهای فلزی روی پل، احتمال سقوط عابرین یا حتی ریزش پل قریب الوقوع است) با عجله و بدون زیر سازی استاندارد، آسفالت شد و این ابتدای افتضاح مهندسی بود.
با اولین باران بیشتر اسفالت سفارشی از بیخ و بن کنده شد و تنها زحمت اهالی را برای پاکسازی بیشتر کرد و غم انگیز آنکه شهروندان این منطقه ۲ دهه است نسبت به عدم اسفالت کوچه های مجاور اعتراض شدید دارند.
سپس در دوره سرپرست قبلی شهرداری، تصمیم گرفته شد تا برای جداسازی مسیر رفت و برگشت پل سینا تا مخابرات، جدول کاری انجام شود و اینجا بود که از پرده دوم افتضاح رونمایی شد؛ کارشناسان شهرداری دقیقا در همان پیچی که دو سال قبل سیل آب های خروشان باعث درهم شکستن آسفالت فوق شده بود و بدون داشتن برنامه ای برای هدایت آبهای سطحی آن ناحیه، اقدام به جدول کاری و بستن سراسر مسیر کردند.
پایان ماجرا اما روشن بود؛ با اولین باران بیشتر جدول کاری این پیچ، در اثر شدت جریان آب از بیخ و بن کنده شد و باز هم اهالی پای کار آمدند و مسیری را برای عبور جریان آب باز کردند.
و اما پس از اینهمه تجربه ناخوشایند و به جای حل کردن مشکل آب های سطحی ویرانگر آن منطقه، پرده سوم ناکارآمدی شهرداری چیزی نبود جز شن ریزی چندین باره در محلی که مسیل آب است و پس از هر باران شسته می شود آن هم جایی وسط جاده اصلی باشگاه به چهاربیشه!
و نتیجه آنکه حالا جاده ای روی دست عابران مانده که چیزی شبیه جاده مالرو دوبلوطان-تاچکر ( همان جاده ای که نزدیک به ۳ سال قبل، نماینده فعلی مان در جمع مردمان مظلومش قول آسفالتش را داده بود…) است.
در پایان ضمن ارج نهادن به زحمات آن بخش از کارکنان خدوم شهرداری، ذکر این نکته ضروری است که انتظار افکار عمومی از مدیران شهرداری و شورای شهر مسجدسلیمان این نیست که مدیریتی همانند مدیران شهرهای کلان داشته باشند اما این خواسته زیادی نیست که در حد و اندازه خودشان کم اشتباه باشند.
و اما همه مسیولین ریز و درشت شهر باید بدانند سطح مطالبه گری شهروندان به مدد افزایش آگاهی های اجتماعی و آشنایی با حقوق شهروندی، ارتقا یافته و بی توجهی به حقوق آنان توسط مردم و نهاد های نظارتی رصد خواهد شد و قطعا لازم است نهادهای قضایی شهرستان ضمن نظارت بر انتصابات شهرداری مسجدسلیمان، مطابق بند پایانی ماده ۵۹۸ قانون مجازات اسلامی با اقداماتی که باعث هدر رفت بیت المال و آسیب به شهروندان شود همچون گذشته با قدرت برخورد کنند.
هیچ دیدگاهی درج نشده - اولین نفر باشید