زنده یاد موسوی پیشگام موسیقی بختیاری

دل نوشته ای از آرمان موری احمدی به مناسبت سومین سالگرد درگذشت استاد سید علی موسوی

یک قصه بیش نیست غمِ عشق، وین عجب
کز هر زبان که می‌شنوم نامکرر است
پایگاه خبری ایل بانگ: گاه اثار مربوط به زمان ومکان خاصی است وبه اصطلاح تاریخ مصرف دارند و گاه برخی آثار و تولیدات هنری نه تنها گذر زمان کهنه شان نمی کند بلکه تازه و تازه تر می نمایند توگویی که زبان حال و نقش خیال انسانهای تمام ادوار است .
گاه شعری گاه ترانه و ونغمه ای چنان تازه وشنیدنی است که گذر زمان ردی برآن باقی نمی گذارد،جز اقبال واستقبال اهل نظر .
در آشفته بازار امروز موسیقی بختیاری که کمتر رد خاطره ای برجای می گذارند برخی آثار چنان تازه و شنیدنی و خواستنی اند و چنان پویا هستند وچنان با تار وپود فرهنگ و هنر مردمان عجین شده اند که در طول سالها بازخوانی وباز آفرینی می شوند بی آنکه یادمان بماند خالق این آثار که بوده .یکی از این ترانه ها نغمه ی معروف و به یادماندنی گل صحراگرد است آهنگ وترانه ای که برای نخستین بار باصدای زیبا و مخملی سیدعلی موسوی در دهه چهل خوانده شد و پس از او خواننده های زیاد چه خود اثر را و چه با الهام از آن آثاری را تولید کرده اند و همه با اقبال عمومی مواجه شدند.

فراموشمان نشود که سیدعلی موسوی یکی از پیشگامان حوزه موسیقی بختیاری است که با آثاری همچون دیمه دیمه و گل صحراگرد در یادها و خاطره ها نقشی مانا زد و آرام وبی صدا از میان ما رفت.

امروز سومین سالگرد درگذشت استاد علی موسوی وقتی به آن صدای جادویی و به شخصیت آن مرد مهربان و بی ادعا فکر می کنم با خودم می گویم ای کاش می شد تمام این حرفها رابه خودآن مرد سپید موی سپید دل که آواز و آوازه ای مانا داشت می گفتم، اما دریغ که گاه ناگهان زود دیر می شود.