شورای شهر مسجدسلیمان در آستانه ی تصمیم سرنوشت ساز انتخاب شهردار

ایل بانگ-با گذشت بیش از چند دهه از تاسیس نهاد مدنی شورای شهر، انتظار می رود تا این شورا به پختگی خود رسیده و باپشت سر نهادن موانع در ریل پیشرفت و تعالی خود قرار گرفته و عملکردی بهتر و شایسته تر از ادوار پیش داشته باشند.

عملکردی به دور از خامی دلسرد کننده ای که کمابیش در بیلان کاری مایوس کننده برخی ادوار گذشته به وفور شاهدش بودیم.زیرا که با چراغ راه قرار دادن و استفاده از تجربیات دوره های گذشته ی شورا،و عبور از مرحله آزمون و خطا می توانند به عمران شهر و حتی بقای سیاسی اعضای خود کمک دهند.چالش های اخیر در انتخاب سرپرست شهرداری و انتخاب قاطع روح الله جلیلی با هفت رای و سپس ماجراهای تبدیل شدن شورا به دو گروه موافق و مخالف و مستهلک کردن توان و انرژی و فرصت ها و سرمایه های عمومی،و کشاندن این موضوعِ خطیر، به جنجال های رسانه ای، پیامدی جز بی اعتمادی اجتماعی به تصمیمات اتخاذ شده توسط آن نهاد مردمی نخواهد داشت.
به نظر می رسد، ترکیب شورای شهر فعلی برآیندی از تمام ادوار گذشته شوراست. از جوانان پر انگیزه و جویای نام تا میانسال و بازنشسته. از فرهنگی تا شغل آزاد. با این تحلیل شورای هفتم را باید ، شورای سرنوشت ساز نامید.به نظر می رسد نتیجه عملکرد این اعضا، در استقبال شهروندان از این نهاد اجتماعی در انتخابات های آتی،بسیار مهم و سرنوشت ساز خواهد بود . چرا که مردم خواسته یا ناخواسته، با تمام بیم و امیدها، هر آنچه در چنته ی تجربیات و دانش و بینش اجتماعی خود داشته،  به یکباره در کفه ی ترازو گذاشته و با متر ومقیاس های خود، دست به انتخابِ منتخبینِ این دوره زده اند. شورای ششم باید بداند امانتدارِ امید و اعتماد مردمِ محروم و کمتر برخورداری است، که در طبقِ اخلاص، ادای تکلیف اجتماعی کرده و علی رغم تمام نجواهای دلسرد کننده و خُلف وعده ها و کم کاری ها، اقدام به رای دادن نمودند. حالا اما پس از کش و قوس های فراوان وبا سپری کردن ماراتن انتخاب سرپرستِ شهرداری ؛ گوی و میدان در دست آنهاست.انتخاب و ابتکار عمل با آنهاست که بخواهند  سکانِ اجرایی امورات شهری را، همچنان در مسیر ناهموار و پر تنش برخی ادوار پیش  قرار دهند یا با بهره گیری از تجربیات گذشته راهِ نوینی برای برون رفت از  معضلاتِ مزمن و همیشگی شهری در پیش بگیرند.هرچه هست اما ، فرصت اندک است و به زودی زمان داوری همان مردمی خواهد رسید که با هزار بیم و امید و با آرای اعتمادشان آنها را وارد کارزار مدیریت شهری کردند.